Ben ik in beeld?

23 maart 2007

gelabeld: , ,

Achter spreekgestoelte in de raadszaal

Afgelopen avond was er weer een raadsvergadering. Door de stevige woorden die over de bouw van Kloosterveste (beter gezegd: het nog niet bouwen ervan door de BAM) zijn gezegd, zou bijna het nieuwe aan deze vergadering geheel aan de aandacht ontsnappen. En dat betreft het video-verslag.

Een tijdje geleden waren in de raadszaal camera’s gemonteerd waarmee o.a. de voortgang van de raad via een beamer op de muur werd gepresenteerd. Erg handig voor het publiek; om zo te kunnen zien wie er nu precies spreekt.
Het nieuwe is nu dat deze beelden nu ook op het internet te vinden zijn. Je kunt dus nu thuis met een glas wijn en een blokje kaas in de hand de vergadering rustig nog eens bekijken.

Ook ik ben ijdel genoeg om direct bij thuiskomst maar even te kijken hoe ik erop sta. Ergens in de vergadering ben ik namelijk ook aan het woord geweest. Ah, gevonden. Even kijken … hmmm … tsja … laat ik het zo zeggen: een en ander is nog wel voor verbetering vatbaar.

Over vliegende pinguins en voorzichtigheidsreductie

12 april 2006

gelabeld:

Innovatiefestival Pinguins kunnen vliegen

Vorige week ben ik op het overheids innovatiefestival “Pinguins kunnen vliegen” in Dordrecht geweest. Een dag met allemaal presentaties van vernieuwende projecten bij de overheid en overheidsgelieerde organisaties.
Ik was daar op uitnodiging van Chatfone om een korte presentatie te geven over onze (die van het CDA in Assen dus) ervaring met het chatten.
Heb de gelegenheid ook gebruikt om van enkele andere innovatieve projecten de sfeer te proeven.

Een ging over de attitude en werkhouding in overheidsland. De overheid mag bij tijd en wijle best wat meer lef tonen. Door te bang te zijn dat er fouten gemaakt wordt, kom je niet tot nieuwe ideeën. Immers, van fouten kun je leren; maar als je die niet maakt valt er minder te leren.
In de afgelopen campagne heb ik dat van een collega CDA-er mogen horen in de woorden “niet elkaar vertellen waarom iets niet kan, maar zoeken naar oplossingen waarom dingen wél kunnen.”
Probleem daarbij is, zo vertelde me een van de sprekers op het festival, dat ambtenaren nogal huiverig worden op het moment dat ze de opdracht krijgen om meer lef te tonen. Dat klinkt als gevaarlijk en dat is ongewenst. Dus had hij de term “voorzichtigheidsreductie” geïntroduceerd. Daarmee had hij veel meer succes.

Nu komt mij de term voorzichtigheidsreductie wel erg ambtelijk over. Maar misschien is dat de enige taal die de ambtelijke wereld begrijpt ….