Groningen nu ook op weg naar lagerhuis

4 februari 2006

gelabeld: , ,

Afgelopen maandag mocht ik na die in Drenthe ook de voorrondes van “Op weg naar het Lagerhuis” in Groningen jureren. Ook dit waren weer geweldige debatten.

Automatisch ga je toch even afvragen of er nog verschillen zijn tussen Drenten en Groningers. Kennelijk wel. Neem de stelling “Jongeren beginnen te vroeg aan sex” bijvoorbeeld. Bij de Drenten werd ik geconfronteerd met rondzwaaiende condooms en een omlaaggetrokken broek. Bij de Groningers wist John me te verrassen met z’n statement “sex is de ultieme uiting van liefde”. Merkt u het verschil?

Hoogeveen op weg naar het lagerhuis

20 januari 2006

gelabeld: , ,

Drentse scholieren met elkaar in debat

Vanmiddag ben ik jurylid geweest voor de provinciale voorronden van VARA’s “Op weg naar het Lagerhuis”. Helaas deden er maar 4 scholen uit Drente mee. Ik hoop dat het het volgend jaar er meer zijn.

Het was zware middag. Maar toch had ik ‘m niet willen missen. Zwaar omdat het jureren veel concentratie vereist. Eén ronde bestond uit drie debatten van 10, 10 en 5 minuten. Kortom, 25 minuten van verbaal wapengekletter. En dit vervolgens drie keer, omdat er drie rondes waren.
Kortom, 3 maal 25 minuten van passie, humor, nerveusiteit, persoonlijke emotie, felheid en kruiwagens vol argumenten en vooral heel veel eigen meningen. “Ik vind …” was een veelgebruikte start van een betoog.
Het was vervolgens aan de jury (waar ik er dus een van was) om daar een oordeel over te geven.

Roelof van Echten College uit Hoogeveen werd de uiteindelijke winnaar. Zij zijn dus een stap verder op weg naar het lagerhuis.

Onderweg naar het Lagerhuis

14 januari 2005

gelabeld: ,

Ik heb vanmiddag mogen jureren bij de voorrondes van Onderweg naar het Lagerhuis in het Groningse provinciehuis. Ronduit versteld stond ik van de kwaliteiten van de debaters. Menig gemeenteraadslid kan er nog een puntje aan zuigen. En dan niet alleen bij de VWO-ers. Ook een VMBO school die ik heb mogen jureren dwong respect af met hun optreden.

Eén van de stellingen was “Voor jongeren valt in Groningen niks te beleven”. Ik was erg benieuwd naar het verloop van dit debat. Mede omdat ik Assenaren zovaak de vergelijking met Groningen zie maken als “in Groningen is wél wat te doen”. Het gemak en de overtuiging waarmee de voorstanders de stelling verdedigden heeft me doen concluderen dat het uitgaansgras bij onze buren in Groningen groener lijkt dan dat het is.