Cursus boslucht snuiven

22 maart 2007

gelabeld: ,

De bosmeisjes in actie

Afgelopen woensdagavond was de opening van het nieuwe themajaar van Assen: “Natuur en Groen”. De officiele opening van het jaar werd, hoe toepasselijk, in het openluchttheater Tivoli gehouden. Vlak voordat ik er heen ging nog snel even op de buienradar zitten kijken. Ik kon gelukkig de paraplu thuislaten.

Bij aankomst werd ik begroet door enkele bosmeisjes (zo zal ik ze maar noemen). Ze gaven uitleg over hoe je het beste met bomen kon communiceren. “Deze heet Pjotr. Hij is een beetje verlegen.”, aldus het linker bosmeisje (die later een wandelend stuk prei bleek te zijn). “Dat is niet altijd zo. Sommige bomen zijn erg aggressief!” wist ze ook nog te vertellen. Op mijn vraag wat ze dan doen, kreeg ik het antwoord: “Spugen!”. Kortom, kom je na een boswandeling thuis met allemaal hars op je kleren, dan ben je zeker een erg aggressieve boom tegen gekomen.
Later in het programma kwamen de dames nog even een cursus “boslucht snuiven” geven: “ook erg belangrijk bij de voorbereiding hiervan is de training van de neusvleugels”. Dit soort locatietheater doet het altijd goed bij mij.

Waar ik wat meer tijd voor nodig had om het te waarderen was “Waterproof Live” van Hermine Schneider. Een multi-mediaal project met muziek, videobeelden en vooral véél water.

Het programma werd afgesloten met een concert van het orkest Bragi. Die Hebriden van Mendelssohn gevolgd door Symfonie no. 4 van Tchaikovsky. Bij tijd en wijle kan mij een goed klassiek stuk zeer bekoren. En deze avond was zo’n moment.

Het heeft de avond niet geregend. Koud was het daarentegen wel op de eerste lenteavond van het jaar. Ik kon m’n handen nog diep wegstoppen in m’n jaszakken, maar voor de orkestleden ging dat wat lastiger…

Tivoli met Maria in Campis

29 juni 2006

gelabeld: , , ,

Monnikenoptocht

Het heeft even een tijdje geduurd, maar donderdag 29 juni is het zover. Het openluchttheater Tivoli wordt heropend. In een iets andere (kleinere) opzet dan 30 jaar geleden, toen de vorige werd afgebroken. Het is mooi geworden.

Gisteravond was ik er nog even en heb de generale repetitie van het toneelstuk “Maria in Campis” gezien. Een leuk stuk met van alles en nog wat: toneel, streetdance, zang en vooral humor.

Ook leuk is hoe er gebruik wordt gemaakt van de locatie. Niet alleen op het podium is wat te doen, maar ook er omheen. Bijvoorbeeld: de was wordt gedaan, er is een verkoopdemonstratie van zalfjes en poedertjes en ver weg achterin ligt bij tijd en wijle een non in een hangmat. Kortom, er is ook reden genoeg om de ogen even van het spel midden op het podium af te wenden.

Ik heb in ieder geval genoten van de voorstelling. Vooral het slot vond ik geweldig. Net wanneer ik dacht dat zo’n beetje alle registers open waren getrokken, bleken ze nog een paar gevonden te hebben. Schitterend!

O ja, ik zou maar een paar guldens meenemen. Wijlen stadsnomade Tokkel (in de gedaante van Bikkel) probeert ook hier weer een nodig zakcentje bij elkaar te sprokkelen…

Voor meer foto’s: klik hier