Big Brother in Assen?

14 december 2009

gelabeld: , , , , ,

Heb net een discussienota over cameratoezicht in Assen doorgenomen. Deze staat a.s. donderdag voor discussie op de agenda van de gemeenteraad. Even voor de goede orde: Assen kent nog geen publiekelijk cameratoezicht in bv uitgaansgebieden.

In onze drive naar veiligheid zijn we kennelijk geneigd heel wat van onze privacy op te geven. Recentelijk is die discussie nog weer naar boven gekomen naar aanleiding van een actie van Het Nieuwe Rijk. Je kunt je bedenkingen hebben bij de actie an sich, maar het legt de vinger wel op een gevoelige plek.

Het houdt echter niet op bij de overheid. Nog geen week geleden maakte een hotshot van Google (je hebt vast wel eens van dat bedrijfje gehoord) duidelijk dat zij lak hebben aan privacy. Dit onder het mom van “eigen schuld, dikke bult; dan had je het maar niet moeten doen”. Kortom, een variant op het aloude “als je niets hebt misdaan, heb je ook niets te verbergen” drogreden. Dat is je reinste kolder.

Maar goed, terug naar Assen. De feiten: van 2006 tot Q1 2009 zijn er in Assen in totaal 72 geweldsdelicten aangifte gedaan. Daarvan zijn 64 opgelost. Conclusie: momenteel wordt bijna 90% van de geweldsmisdrijven opgelost.
Rijst de vraag: wat is nu het probleem? Natuurlijk moet in principe elk delict opgelost worden en is elk delict er een teveel. Maar zal met cameratoezicht er geen geweld meer op straat zijn? Wordt dan alles opgelost? Nee is het antwoord op beide vragen.
Waarom niet? Simpel: omdat de oorzaak niet wordt aangepakt. Door overmatig drank- en drugsgebruik wordt men aggressiever en verdwijnen sociale remmingen.

En waarom zou je bezorgd zijn: alleen streng opgeleide mensen bekijken deze beelden. En daarnaast worden de beelden direct gewist wanneer er niets crimineels op staat. Kortom, je hoeft je helemaal geen zorgen te maken. Of toch niet?

Cameratoezicht is enkel symptoombestrijding en lost het daadwerkelijke probleem in het geheel niet op. Wil je echt iets doen: ga dan aan de slag om het overmatig drank- en drugsgebruik aan te pakken.

Ik vraag me af hoeveel privacy we nog wensen op te geven voordat we er achter komen dat absolute veiligheid een utopie is.

Oefenen met de brandweer

27 juni 2007

gelabeld: , , ,

Aan het infuus

Elke woensdagavond oefenen onze Asser brandweervrijwilligers. Vorige week woensdag was er, op uitnodiging van de brandweer, een delegatie van de gemeenteraad aanwezig om mee te oefenen. Op deze manier konden we als raadsleden een beter beeld krijgen van het werk van onze vrijwilligers. Ik vond het een indrukwekkende avond.

Samen met 3 andere raadsleden werd ik geslachtofferd. Beter gezegd, we waren slachtoffers die uit de brand geholpen moest worden. Terwijl m’n collega slachtoffers uit auto’s, bussen of vrachtwagens geknipt moesten worden, zat ik bekneld onder een heftruck. Ik kan daar uitgebreid over vertellen, maar dat maar een andere keer. Enkele steekwoorden: veel rook, vuur, slangetjes en draadjes aan m’n lijf, spalken, UMCG. Alhoewel dat laatste uiteindelijk niet hoefde, vanwege een miraculeuze genezing. Beter bekend onder de term “einde oefening”.

Ik heb veel bewondering gekregen voor de dames en heren brandweer en ambulanceverpleegkundigen. Vooral bij de brandweermensen (omdat ik daar langer mee heb kunnen napraten) kreeg ik een beeld van mensen die trots zijn op hun werk. Dat ze concreet mensen kunnen helpen. Alhoewel een “lekkere fik” voor hun ook niet te versmaden is. Een fik die ze beperkt kunnen houden en alleen materiale schade kent. Dat is toch wel een geruststelling: wanneer je keuken in de hens staat, komen ze met plezier naar je toe!
Maar zodra er menselijke slachtoffers in beeld komen (vooral bij verkeersongevallen) is het toch ook wel een mentaal zware job. Dan is het goed te horen (en te merken) dat ze een hecht team zijn waarbinnen de drama’s die ze meemaken goed verwerkt kunnen worden.

Dames en heren vrijwilligers: respect!

Over fietsen, boetes en veiligheid

17 november 2006

gelabeld: , , ,

Fietsen

Vandaag lees ik in de krant dat de SP vindt dat je jeugdige fietsers die zonder licht fietsen niet moet bekeuren. “Wij vinden dat een veel te zware maatregel”, aldus SP-er Jan Broekema.

Kennelijk is voor de SP de veiligheid van fietsende kinderen helemaal niet belangrijk. Een zeer groot deel van de ongevallen van fietsers vindt in het donker plaats. Van de slachtoffers (!) vindt 30% dat het ongeval niet had gebeurt wanneer ze verlichting hadden gevoerd. Dat komt uit onderzoek van het SWOV. Geen wonder ook dat het ministerie van verkeer en waterstaat nu een campagne voert om fietsers beter zichtbaar te maken in het donker. Want: daar kun je mee thuis komen.

Het gaat bij verlichting op de fiets niet alleen om te kunnen zien waar je fietst. Veel belangrijker is dat je wórdt gezien. Daar moeten ook 14-jarige fietsers van doordrongen zijn. Wanneer ze het niet doen: op de bon. Het gaat om hún veiligheid.

De partij die prat gaat voor het opkomen van de zwakkeren in de samenleving laat de kwetsbare deelnemers aan het verkeer volkomen links liggen. Dat werpt wel een ander beeld op het fenomeen “linkse partijen”.

Over de kop

18 april 2006

gelabeld: , , ,

Afgelopen zondag was het nog “een 35-jarige motorrijder uit Assen”. Vandaag op het Asserjournaal.nl was het “Henk Hoff, donderdagavond nog geïnstalleerd als raadslid voor het CDA”. In beide gevallen werd gerefereerd aan het ongeluk wat ik afgelopen zaterdagmiddag op m’n motor heb gehad: ik was op de kop gevlogen in een poging een tegenligger te ontwijken.

Toch wel raar waar je allemaal aan denkt wanneer het gebeurt is. Het eerste wat ik in mezelf dacht toen ik op de grond lag was “Zo, dat hebben we ook weer gehad. Wat moet ik nu eens gaan doen”. Uit het niets staan er direct verschillende mensen om je heen zeer bezorgt te kijken. Op het moment dat ik even rechtop wil gaan zitten, wordt me dat onmogelijk gemaakt met de woorden “blijf rustig even liggen, de politie en ziekenauto komen eraan”. Het was ongetwijfeld als een geruststellende opmerking bedoeld, maar het kwam niet zo op mij over. “Ach, toe nou. Ziekenauto? Ik ben enkel maar even van m’n fiets gevallen. Alles doet het nog” zei ik in gedachten niet realiseerde dat ik vanwege de adrenaline niet veel pijn voelde.

Uiteindelijk na een check-up van de ambulance-broeders, toch maar even met hun meegegaan om wat foto’s te maken. “Laten we even het zekere voor het onzekere nemen” vond ik een zeer valide argument van de ambulance-persoon.

‘s Avonds zat ik thuis met m’n rechterarm in een mitella. Niets gebroken, maar deze moest even wat rust houden. Naarmate te tijd verstreek ontdekte ik steeds meer plekjes op m’n lichaam die eigenlijk ook wel een beetje zeer deden.
Ik weet zeker dat het veel erger was afgelopen wanneer ik geen goede helm en beschermde kleding had gedragen.

Driewerf hoera voor de uitvinder van de helm!

Hennepbrief

17 maart 2006

gelabeld: , , ,

We horen er niet zoveel van, maar ook in Assen is er een “war-on-drugs”. Nu is de overlast niet zo groot dan in andere plaatsen, maar het weerhoudt de gemeente er niet van om slimme acties op poten te zetten. Eén zo’n actie is de “hennepbrief”.

Wanneer er ergens in Assen een geestverruimend biologieprojectje uit een zolderkamertje wordt verwijderd, wordt er in de buurt huis-aan-huis een brief rondgebracht namens de gemeente, woningstichting en politie. In deze “hennepbrief” staat dat er weer een wiet-plantage is geruimd en waarom dat gedaan wordt. Met daarbij ook een oproep om verdachte situaties te melden.
Dat deze aanpak werkt wordt niet alleen bewezen door de positieve reacties op de brief (“goed dat jullie dit doen”); maar ook door het verkrijgen van goede tips (“de muur van m’n slaapkamer is altijd zo warm.”).

Dit idee is overgenomen van de gemeente Nottingham in Engeland en schijnt uniek in Nederland te zijn. Ondanks het succes van het project, valt er ook een lichte frustratie uit de burelen van het stadhuis waar te nemen. Omdat Assen niet als een drugsstad bekend staat, zullen altijd andere steden met de eer gaan strijken. “Het zal me niets verbazen dat over enkele weken een stad als Rotterdam breeduit in het nieuws komt met een nieuw actieplan rondom drugsbestrijding waarbij de hennepbrief als een revolutionair en uniek fenomeen wordt gepresenteert” klinkt met een lichte verzuchting vanuit het Asser stadhuis.

Welaan, mocht dat zo zijn, dan weten wij inmiddels beter.

Loud pipes saves lives (maar niet je gehoor)

22 februari 2006

gelabeld: ,

Aanmeten oordopjes

Afgelopen weekend naar de motorbeurs in Utrecht geweest. Als het geen weer is om te rijden, dan maar kijken. Daarnaast was het ook wel eens fijn om even een dagje iets anders te doen dan werken en campagne voeren.

Ik had de afgelopen jaren wel gemerkt dat tijdens het rijden je behoorlijk wat herrie aan je kop hebt. Niet alleen het geluid van de motor, maar ook de wind die om je helm suist laat van zich horen.
“Loud pipes saves lives” is het credo van de motorrijders die niet om een decibelletje meer of minder kijken. Dat kan dan misschien wel zo zijn, maar ik wil m’n gehoor ook nog wel een lang leven toewensen. Dus, maar even een set goede gehoorbeschermers laten aanmeten.
Prettig is anders: je oren vol laten spuiten met een of andere smurrie om een mal te maken voor de uiteindelijke oordopjes. Tot overmaat van ramp moesten beide zijden nog een keer over omdat de eerste niet goed waren. Oh joy!

Het levert in ieder geval wel erg charmante foto’s op.

Onder vuur

24 april 2004

gelabeld:

Een stukje uit een persbericht van de politie: “Dinsdagmiddag zag een agent een gewapende man staan aan de Schaperstraat. De agent trok zijn dienstpistool en sommeerde de man zijn geweer op de grond te leggen waaraan de man voldeed. De man werd aangehouden en geboeid naar het bureau overgebracht. Onderzoek wees uit dat het een half in burger geklede militair betrof die met zijn peloton aan het oefenen was voor een eventuele uitzending naar Irak. (...) Zowel de Politie als de Koninklijke Marechaussee waren tevoren niet op de hoogte gebracht van deze oefening.”

Eigenlijk vind ik dit van de zotte! In een tijd waarin veel over terrorisme en de dreiging ervan horen, ga je niet onaangekondigd een militaire oefening houden in stedelijk gebied. Wie weet wat er dan allemaal kan gebeuren. Naast de politie was ook de burgemeester not-amused, want ze heeft “haar ongenoegen kenbaar gemaakt over de oefening” (zo valt te lezen in een persbericht).

Wanneer in datzelfde persbericht van de gemeente ook staat dat “de gemeente op haar beurt de interne informatievoorziening kritisch onder de loep zal nemen”; rijst bij mij de gedachte dat kennelijk daar ook niet alles soepeltjes liep inzake dit incident. Dat kan natuurlijk een keer voorkomen. Laat ik hopen dat het niet structureel is.

Ach, laat ik het even positief eindigen: er zijn nu weer verschillende mensen die leuke sterke verhalen kunnen vertellen.

61,9% veilige fietsen onder basisschoolleerlingen

20 februari 2004

gelabeld: , , ,

Ik zie hier een persbericht van de gemeente over de veiligheid van fietsen op basisscholen in Assen. Sinds 1995 wordt jaarlijks door de stadswacht de fietsen van kinderen tussen de 10 en 12 jaar gecontroleerd op verkeersveiligheid. Een goede zaak zo blijkt, wat sinds die tijd is het aantal “veilige” fietsen toegenomen van 43% (1995) naar 61,9% (2004). Hoera!
Dat betekent dus ook dat er momenteel bijna 40% van de fietsende basisschoolleerlingen op ONveilige fietsen fietst! Maurice de Hond zou zeggen dat dat bijna de helft is. Da’s wel veel …

Ik kan me ook nog wel enkele controles herinneren die mijn fiets moest ondergaan toen ik de lagere school (want zo heette dat toen nog) probeerde te doorlopen. Eén keer was die toen afgekeurd omdat er teveel speling in de stuurkolom zat. Oei, het voelde alsof ik een groot misdrijf had begaan.
Daarnaast nog een fietscontrole tijdens de kennismakingsweek van m’n HBO-opleiding. De fiets van de persoon voor mij werd afgekeurd en ter plekke in vieren gezaagd met een haakse slijper en vervolgens geplet door zware landbouwtractor. Je kunt je voorstellen dat iedereen hoopte dat zijn of haar fiets werd goedgekeurd…

Dat waren nog eens tijden. Terug nu naar de huidige tijd, waarin een kleine 40% van de kids op onveilige fietsen door de stad bewegen. Het leuke van de cijfers die genoemd worden in het persbericht is, dat je er ook andere statistieken op los kunt laten. Zo is bijvoorbeeld de “Maria in Campis” school de snelste stijger: een verbetering van van +30,2% t.o.v. vorig jaar (Ga zo door!). En basisschool “De Borg” heeft de aftakeling (qua veilige fietsen dan) het hardst toegeslagen: een daling van 18.9% (Foei!).

Ik ga ervan uit dat de ouders van de kinderen dermate gek op hun kroost zijn, dat ze natuurlijk direct de problemen aan de stalen rossen hebben verholpen. Dus wanneer er nu weer een controle zou zijn, zou het percentage veilige fietsen tegen de 100% aan moeten zitten. Toch?